می خواهی دیده شوی، سانسور شو!
به گزارش راه ساری، سانسور در صداوسیما با توجه به گسترش شبکه های مجازی به رویکردی بی معنی تبدیل شده است. با این حال این روند همچنان در رسانه ملی ادامه دارد که اغلب باعث بیشتر دیده شدن بخش حذف شده در فضای مجازی خواهد شد؛ بر این اساس حذف قسمت هایی از یک رویداد در شبکه های تلویزیونی، نه تنها مانعی برای دیده شدن محسوب نمی گردد که در نهایت به سلب اعتماد مخاطبان نسبت به یک رسانه هم منجر خواهد شد.
نمونه اخیر از چنین سانسورهایی در صداوسیما، پخش مراسم اختتامیه نهمین دوره جشنواره مردمی فیلم عمار است؛ این مراسم در حالی به صورت زنده از شبکه نمایش به روی آنتن رفت که بخش هایی از صحبت های یکی از برگزیدگان به هنگام دریافت جایزه اش پخش نشد. در پی این اتفاق بخش های پخش نشده از صحبت های این تهیه کننده در فضای مجازی منتشر و واکنش کاربران را به همراه داشت؛ کاربرانی که در مواردی حتی بدون اطلاع دقیق از موضوعی صرفا به انتقاد می پردارند.
بیژن نفیسی ـ روزنامه نگار ـ در گفت وگو با خبرنگاران با اشاره به سانسور در رسانه های دیداری و نوشتاری اعلام کرد: وقتی برنامه ای برگزار می گردد و به هنگام پوشش آن تغییراتی از سوی رسانه ها رخ می دهد ـ در تلویزیون و رادیو بیشتر و در رسانه های نوشتاری کمتر ـ این تغییر نمود پیدا می نماید. در واقع زمانی که بیننده تلویزیون را تماشا می نماید و رادیو گوش می دهد، چون همه حواسش معطوف به برنامه ای است که به روی آنتن می رود، اگر خللی در پخش ایجاد گردد و بخواهند عادی جلوه دهند، سخت تر خواهد شد.
او ادامه داد: وقتی برنامه ای به صورت زنده روی آنتن می رود، باید همه جوانب و مسائل را در نظر بگیرند. اگر حین پخش زنده اتفاقی بیفتد نمی توان آن را نادیده یا جلوی پخش آن را گرفت. قطع ناگهانی بخشی از برنامه می تواند بازار شایعات و مسائل حاشیه ای را افزایش دهد؛ برای مثال در پخش مسابقات ورزشی، زمانی که سانسور اتفاق می افتد، بیننده متوجه خواهد شد.
این روزنامه نگار قدیمی اعلام کرد: ابعاد و حواشی جریان را نباید بیشتر کنیم تا شایعات و مسائلی که ممکن است واقعیت نباشد، در کنار آن ایجاد نگردد. وقتی اتفاقی رخ می دهد، بهترین کار این است که از آن رخداد جلوگیری نگردد و اگر قرار است مقابله گردد باید از قبل پیش بینی های لازم صورت گرفته باشد.
نفیسی اظهار کرد: زمانی که برنامه ای با چارچوبی مشخص اجرا می گردد، مسوولان برگزارکننده، نباید اجازه دهند خارج از برنامه اتفاقی بیفتد و هرج و مرج ایجاد گردد. اگر حرکت غیرمنتظره ای رخ دهد باید شیوه برخورد با آن را بدانند و در نظر بگیرند.
او درباره انتقادپذیری در بستر جامعه توضیح داد: همواره باید ظرفیت انتقاد و تعریف و تمجید را داشته باشیم و این بستر در جامعه فراهم باشد. همچنین باید بدانیم انتقاد مساله بدی نیست و اگر نظر مخالفی ابراز گردد، خوب است به دلیل اینکه نقاط ضعف خود را می فهمیم. این فهم باعث می گردد که برای بهبود حرکتی کنیم یا اگر مساله اشتباه بیان شده باشد آن را توجیه کنیم. این نوع دیالوگ ها در سطح جامعه بخصوص از رسانه پربیننده ای مثل تلویزیون یاری می نماید به ابهامات و سوالات در جامعه پاسخ داده و رفع گردد. باید تحمل انتقاد را همواره داشته باشیم اما آماده پاسخگویی مناسب هم باشیم یا اگر اشتباه کردیم آماده اعتراف هم باشیم؛ البته اعتراف شجاعت می خواهد.
منبع: خبرگزاری ایسنا