کرسی های ذغالی ایران

به گزارش راه ساری، کرسی چهارپایه ای چوبی معمولا به طول و عرض یک متر و ارتفاع پنجاه سانتی متر و به شکل مربع یا مستطیل می باشد . روی کرسی را با لحافی عظیم متناسب با اندازه اتاق معمولا به ابعاد چهار در چهار متر می پوشانند تا گرمای حاصل از منقل از زیر کرسی خارج نشود

کرسی های ذغالی ایران

منقل و چاله کرسی

به گزارش خبرنگاران به نقل از argemishijan، منقل ظرفی مربع یا دایره ای شکل بوده که ذغالها را در آن می ریختند و پس از سرخ شدن ذغالها آن را در زیر کرسی قرار می دادند. هر چند ساعت که حرارت ذغال ها کم می شد با خاک انداز فلزی که در کنار منقل بود ذغال ها را به هم می زدند تا گرمتر گردد. خاک انداز یک میله فلزی بود به طول بیست تا سی سانتی متر که یک ورق فلزی به ابعاد ده در ده سانتی متر در انتهای آن قرار داشت.

در میان خانواده های بی بضاعت که توانایی تهیه منقل را نداشتند مرسوم بود، که بجای منقل چاله می کندند و ذغال ها را در آن قرار می دادند . این خانواده ها از آنجا که توانایی دو جا آتش درست کردن نداشتند از چاله کرسی برای پخت غذا نیز که معمولا آبگوشت ایرانی بود استفاده می کردند.آبگوشت یک نوع غذای محبوب و اصیل ایرانی است که از ترکیب آب ، نخود یا لوبیا ، پیاز ، گوشت ، گوجه فرنگی و ادویه جات درست می گردد و در قدیم معمولا در ظروف سفالی پخته می شد.

روش آماده کردن منقل

آماده کردن منقل به طور سنتی روشی مخصوص به خود داشته است.ابتدا در داخل منقل خاکستر می ریختند و وسط خاکسترها را گود نموده و در آن خاکه ذغال ریخته و روی آن آتش ذغال می گذاشتند و باد می زدند تا آتش ذغال به خاکه ذغال ها برسد. سپس به آهستگی و ملایمت روی آن را خاکستر ریخته و با خاک انداز فشرده و صاف می کردند تا ماندگاری دما در آن به حداکثر برسد. سپس منقل را برای از بین رفتن بوی ذغال مدتی در فضای آزاد باقی گذاشته و زیر کرسی قرار می دادند. هر چند ساعت یکبار یک لایه از خاکستر روی آن را پس زده، آتشش را تند می کردند.

کرسی در فرهنگ ایرانی

در فرهنگ و سنت ایرانی کرسی چیزی بسیار فراتر از یک دستگاه گرم کننده است و به عنوان یکی از لوازم فرهنگ سنتی صندلی خاطره انگیزی دارد. حرارت دلچسب، بی نظیر و تنبلی آور کرسی اعضاء خانواده را گرد هم می آورد و آنها با خوردن خوراکی های زمستانی و شنیدن قصه های پدر عظیم و مادرعظیم زمستان را سپری می کردند. در جشن های سنتی ایرانیان همچون شب یلدا و نوروز کرسی نقشی برجسته در جمع کردن اعضای خانواده به دور یکدیگر داشته است.

جای نشستن افراد در کنار کرسی به نقششان در خانواده مرتبط است. معمولاً صندلی عظیمسال ترین فرد خانواده آن پله ای از کرسی است که دورترین فاصله را از در اتاق دارد، و صندلی خردسالان جایی است که نزدیکتر به در اتاق است.

معمولاً در خانه های طبقه متوسط و اعیان دو کرسی موجود بود، یکی برای اهل خانه در یک اتاق و دیگری در اتاق پذیرایی برای مهمانان قرار داده می شد.

کرسی های قدیمی ایرانی در خانه ژاپنی ها!

جالب است بدانید ژاپنی ها به تازگی از این وسیله گرمایشی استفاده و از آن به عنوان اختراع جدید خود یاد میکنند.

این سیستم که مشابه کرسی های زمان قدیم ایران است با پایدار سازی یک میز در وسط و تعبیه تخت های سراسری در طرفین، برای روز های سرد در نظر گرفته شده است. در واقع این سیستم برگرفته از kotatsu هست که ریشه آن به قرن چهاردهم میلادی برمی گرد.

ایرانیرو: سفر به زیباترین شهرهای ایران، تبریز، مشهد، اصفهان، شیراز، یزد

منبع: جام جم آنلاین
انتشار: 6 شهریور 1400 بروزرسانی: 6 شهریور 1400 گردآورنده: rahesari.ir شناسه مطلب: 11990

به "کرسی های ذغالی ایران" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "کرسی های ذغالی ایران"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید